وبلاگ مَمَلی

تعداد مقالات دانشنامهٔ آزاد ویکی‌پدیای فارسی، روز چهارشنبه ۲۵ اوت ۲۰۱۰ (۲ شهریور ۱۳۸۹) به صدهزار رسید. صدهزارمین مقالهٔ آن کادیلاک اسکالید بود که در ‏۲۵ اوت ۲۰۱۰، ساعت ۰۵:۳۸ ایجاد شد.

بدین ترتیب ویکی‌پدیای فارسی در تاریخ ۲۶ اوت با داشتن ۱۰۰،۷۳۰ مقاله در جایگاه سی‌وسومین ویکی‌پدیای پرمقاله، پس از به ترتیب ویکی‌پدیاهای انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، لهستانی، ایتالیایی، ژاپنی، اسپانیایی، هلندی، پرتغالی، روسی، سوئدی، چینی، کاتالانی، نروژی، فنلاندی، اوکراینی، مجاری، چکی، رومانیایی، ترکی، کره‌ای، دانمارکی، اسپرانتو، عربی، اندونزیایی، ویتنامی، سربی، ولاپوکی، اسلوواکیایی، لیتوانیایی، عبری، و بلغاری قرار گرفت. در مقایسهٔ آماری، ویکی‌پدیای فارسی از نظر عمق با تخصیص عدد ۱۱۰ به خود در جایگاه هفتم در میان ۳۵ ویکی‌پدیای پرمقاله‌تر قرار دارد، که جایگاه مناسبی است.

به مناسبت یک‌صدهزارگی ویکی‌پدیای فارسی لوگوی اصلی ویکی‌پدیای فارسی نیز تغییر پیدا کرده است، و صفحهٔ جشنی برای مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا تعبیه شده است.

تاریخ :‌۱۳۸۹/۶/۳

نقل قول بالا از ویکی خبر به اندازه کافی شفاف بود , به نظر نمی رسه نیاز به شرح بیشتری در این زمینه باشه , اما لازم می بینم به این بهانه نکاتی کوتاه در زمینه محتواسازی که مدت ها تو نظرمه رو بیان کنم.

ویکی پدیا همیشه به عنوان یکی از دانشنامه های آزادی که به زبانی غیر از انگلیسی هم گسترش پیدا کرده برای کاربران غیر انگلیسی زبان به عنوان منبعی از نوشته های بی طرفانه و قابل ارجاع دارای اهمیت بوده ولی:

رسیدن ویکی پدیای فارسی به آمار ۱۰۰ هزارمین نوشته نگاشته شده در اون نمی تونه دلیلی بر گسترش چشمگیر محتوای فارسی تو وب باشه , شاید بهتر باشه همچنان از اون به عنوان نفوذ زبان فارسی به رده ای بالاتر بین سایر زبان ها تو دانشنامه ویکی پدیا اشاره کرد.

رسیدن به این آمار نمی تونه دلیلی بر ارتقای کیفی محتوای فارسی تو این دانشنامه هم باشه , چرا که این آمار یک آمار کمی به حساب می یاد نه کیفی , همچنان نوشته های خُرد زیادی سراسر این دانشنامه فارسی دیده می شه که باید بوسیله مشارکت دلسوزانه و هدفدار به کیفیت اونها اضافه بشه , در این زمینه نمی شه از یک شخص یا گروه خاص انتظاری داشت , این وظیفه به عهده همه کسانی هست که دوست دارن گسترش و نفوذ زبان مطبوعشون تو یک دانشنامه آزاد بیشتر بشه , هرکسی به سهم خودش و به میزان دانایی و توانایی خودش این نفوذ رو بیشتر از ویرایش قبل می کنه.

منظور از محتوا همیشه یک محتوای سالم و درست بوده نه هر هرزنامه و جفنگی که به انگیزه های مختلف نوشته می شه , میزان این محتوای سالم و درست نمایشگر کیفیت یک محتوا هست نه فقط پر بودن اون.

بدون در نظر گرفتن محل نگارش , روش های مختلفی برای ایجاد یک محتوای سالم و درست وجود داره مثل ترجمه , گردآوری و …

به نظر می رسه ترجمه ساده ترین راه برای محتواسازی به شکل برگردان یک نوشته از زبانی به زبان دیگه باشه , هرچند که به نقل قول دیگه ای از خود ویکی پدیای فارسی:

صنعت و هنر ترجمه کار خطیر و دشوار درک و تفسیر موضوعات، معانی، و مفاهیم پدیدآمده در یک زبان (زبان مبدأ)، و سپس انتقال، معادل‌یابی، و بازسازی آنها در زبانی دیگر (زبان مقصد) را بر عهده می‌گیرد.

البته تو همین کاری که به گفته خودم شاید ساده ترین راه برای محتواسازی باشه گاها پیش می یاد که فرد تو بعضی نوشته ها با زمینه ای غیر عمومی با عبارت ها و مفهوم هایی تخصصی مواجه می شه که پیدا کردن یک برگردان مناسب و درست از اونها به زبان مقصد سختی کار رو بیشتر و بیشتر می کنه , مفهوم باید کاملا رسا باشه تا ارزش ترجمه نشون داده بشه , هرچند که زبان مقصد برای اون عبارت یا مفهوم خاص معادلی رو در نظر نگرفته باشه.

متاسفانه خیلی دیده شده که دسته ای از کاربرها به هر دلیلی به کپی از روی محتوایی که پیشتر ایجاد شده اکتفا می کنن بدون اینکه (با در نظر گرفتن نوع قانون نشر اون) به پیشرفت محتوای اون کمکی کرده باشن , صرفا نقش یک کپی کننده رو انجام می دن , جستجویی که تو یک موتورجستجو صورت می گیره به این شکل به چندین و چند نوشته یکسان می رسه که از اول تا آخر هیچ کدومشون با هم هیچ فرقی نداره , نمی خوام تو این نوشته به بدی های محتوای تکراری یا دوتایی (Duplicate Content) تو دو یا چند آدرس متفاوت بپردازم , تصور اولیه از بد بودن چنین محتوایی رو می ذارم به عهده خودتون.

ویکی پدیای فارسی به این آمار رسید , سوای از همه مواردی که در بالا گفته شد , رسیدن به چنین رقمی حاصل کار چند ده یا حتی چند صد هزار مشارکت کننده شامل کاربر , مدیر , ربات و … بوده که مطمئنا هرکدوم اونها در زمینه ای از زمینه های این دانشنامه صاحب نظر و دارای تخصص بودن , صرف ساعت ها کار برای ساخت محتوایی سالم که بتونه نام زبان فارسی رو چه تو این محیط و چه در کل وب بالا بکشه قابل تقدیر و ستایش هست.

یادمون نره که وقتی هدف های بزرگی در نظر باشن منفعت کل مورد حساب قرار می گیره نه منفعت جز , پس لازمه همه با هم برای ایجاد محتوایی قابل ستایش عام مشارکت کنیم.

توانستن همون خواستنه , فقط به شرط واقعی بودن و حذف تنبلی از این خواستن.

پیش از هر صحبتی لازم می بینم فرارسیدن ماه رمضان سال ۱۴۳۱ هجری قمری رو به همه روزه داران واقعی و همه اون کسانی که سعی می کنن تا در این جمع باشن تبریک بگم.

نوشته حاضر در مورد همه کسانی که روزه می گیرن عمومیت نداره , فقط پیرامون عادت های ناخوشایند یا تظاهرگونه دسته ای از افراد نوشته شده که به هر دلیلی ادعای انجام این واجب دینی رو دارن.

با شروع هر دوره ای از مناسب های اینچنینی مثل ماه رمضان صحنه ها و رفتارهایی از بعضی ها در اطراف دیده می شه که به دلیل دور بودن بیش از حد اونها از نفس عمل و محتوای این مناسب ها و فرایض خیلی خوشایند نیستن.

روزه خواری در جمع افرادی روزه دار به هر دلیلی که صورت بگیره حتی اگه کاملا هم شرعی و با دلیل منطقی باشه باز هم چهره خوشایندی نداره , روزه خواری افرادی متظاهر در خفا از اون هم بدتر.

دهن خیلی ها برای خوردن و آشامیدن بسته هست ولی هزار جای دیگه اونها برای گناه کردن باز , برای اونها انگار روزه گرفتن فقط تحمل گرسندگی و تشنگیه.

روزه علاوه بر اینکه انجام فرمان خدا از اذان صبح تا اذان مغرب و پرهیز از انجام کارهایی هست که روزه رو باطل می کنه , همچنین تمرینی برای تقویت روحیه صبر در برابر مشکلات , ایستادگی در مقابل گناهان , نادیده گرفتن خیلی از نیازهای طبیعی و دنیایی , صرف زمان و فکر بیشتری برای پرداختن به امور روحانی و روحی , آگاهی و آشنایی و لمس سختی هایی که برای افراد گرسنه و نیازمند جامعه وجود داره و … هست , نه موقعیتی برای لحظه شماری رسیدن زمان اذان مغرب و رسیدن به وضعیت شکم خالی.

ممکنه دسته ای از افراد به تناسب خواسته های خودشون بخش یا بخش هایی از یک واجب رو حذف یا کم و زیاد کنن , دلیل هایی رو هم برای این منظور بیارن که حتی خودشون هم قبول نداشته باشن.

باور عده ای اینه که به فرض گرسنه موندن شکم در ساعت هایی از شبانه روز و خوندن چند رکعت نماز هم کنار اون برای اینکه روزه دار خطاب بشن کافیه و همین به خودی خود حجم وسیعی از گناهان گذشته شون رو کمرنگ و پاک می کنه , بماند که غیر اینها هرکار دیگه ای هم که خواستن انجام می دن , دست خودشون رو هم تو کل سال برای گناه کردن به امید پاک شدن همه اونها در ماه رمضان و یا به عبارتی صفر شدن کنتر گناه باز می ذارن.

نمازخونه ها این روزا پذیرای نمازگزاران بیشتری نسبت به سایر روزها و ماه های سال هست , چهره هایی تازه تو چنین فضاهایی دیده می شن و حتی چهره هایی که تا پیش از این به واقع نمی دونستن جهت قبله از کدوم سمته.

همه مسلمان ها معتقدن که قرآن گفتار خداست , حالا اینکه چرا عده ای تو این ماه یا ماه های دیگه با شرکت تو مجالس و محافل قرآن خوانی بدون اینکه به معنای این نوشته ها هم توجهی داشته باشن فقط صرفا به مطالعه روزنامه وار اون به شکل های مختلف اکتفا می کنن نمی دونم , بدتر از همه ممکنه چنین گردهمایی هایی رو به جایی برای غیبت گویی و نشر نادرسته ها آلوده کنن.

صدا و سیما که یکی از وظایف مهمه ش به تصویر کشیدن زندگی عام مردم کشور برای یکرنگ شدن با اونهاست در جاهای زیادی برای به تصویر کشیدن زندگی مردم , اوضاعی رو نشون می ده که هیچ تناسبی با زندگی عام مردم این کشور نداره , مثلا سفره هایی فوق العاده رنگین سحر و افطار که به درستی توی خیلی از خونه ها پیدا نمی شه.

مطمئنا اگه محتوای اصلی روزه گرفتن به این بود که خیلی ها در سر سفره سحر و افطار خودشون اونقدر به خودشون برسن و در طول روز از فعالیتشون به حدی کم کنن که با خواب زمستونی خرس فرقی نداشته باشه , انقدر نگران میزان کالری و وزن از دست رفته شون باشن هیچ وقت چیزی به عنوان روزه بر کسی واجب نمی شد , جز یه عده مرتاض و تارک دنیای بی نهایت بیکار.

اگر قرار بود روزه گرفتن برای کاهش وزن و رسیدن به تناسب اندام باشه پس هیچ فرد لاغری هم نباید روزه می گرفت.

اگه قرار باشه ثوابی هم به این منظور به کسی برسه هیچ وقت ثوابی کارمندی که تو این هوا تو اطاق دربسته خودش باد کولر می خوره و چندتا نامه ساده امضا و ایندکس می کنه با کارگری که زیر نور آفتاب با دمای بالای ۴۰ درجه سانتیگراد کار می کنه برابر نیست.

می گن ماه رمضان ماه برکت و مهمانیه خداست , ترسم از اینه که این ماه رمضان هم مثل ماه رمضان سال های گذشته بیاد و بره و ما چیز مناسبی ازش برای خودمون بر نداریم.

ترسم از اینه که این فرموده پیامبر:

کسی که شب بخوابد در حالی ‌که همسایه او گرسنه است , مومن نیست.

شامل حال ما بشه.

ماه رمضان نقطه شروع دوباره ای برای اصلاح و بهتر زندگی کردنه نه زمانی که صرفا باید یه جوری بگذره.