ماه رمضان یا نقطه شروع دوباره
جمعه, مرداد ۲۲م, ۱۳۸۹پیش از هر صحبتی لازم می بینم فرارسیدن ماه رمضان سال ۱۴۳۱ هجری قمری رو به همه روزه داران واقعی و همه اون کسانی که سعی می کنن تا در این جمع باشن تبریک بگم.
نوشته حاضر در مورد همه کسانی که روزه می گیرن عمومیت نداره , فقط پیرامون عادت های ناخوشایند یا تظاهرگونه دسته ای از افراد نوشته شده که به هر دلیلی ادعای انجام این واجب دینی رو دارن.
با شروع هر دوره ای از مناسب های اینچنینی مثل ماه رمضان صحنه ها و رفتارهایی از بعضی ها در اطراف دیده می شه که به دلیل دور بودن بیش از حد اونها از نفس عمل و محتوای این مناسب ها و فرایض خیلی خوشایند نیستن.
روزه خواری در جمع افرادی روزه دار به هر دلیلی که صورت بگیره حتی اگه کاملا هم شرعی و با دلیل منطقی باشه باز هم چهره خوشایندی نداره , روزه خواری افرادی متظاهر در خفا از اون هم بدتر.
دهن خیلی ها برای خوردن و آشامیدن بسته هست ولی هزار جای دیگه اونها برای گناه کردن باز , برای اونها انگار روزه گرفتن فقط تحمل گرسندگی و تشنگیه.
روزه علاوه بر اینکه انجام فرمان خدا از اذان صبح تا اذان مغرب و پرهیز از انجام کارهایی هست که روزه رو باطل می کنه , همچنین تمرینی برای تقویت روحیه صبر در برابر مشکلات , ایستادگی در مقابل گناهان , نادیده گرفتن خیلی از نیازهای طبیعی و دنیایی , صرف زمان و فکر بیشتری برای پرداختن به امور روحانی و روحی , آگاهی و آشنایی و لمس سختی هایی که برای افراد گرسنه و نیازمند جامعه وجود داره و … هست , نه موقعیتی برای لحظه شماری رسیدن زمان اذان مغرب و رسیدن به وضعیت شکم خالی.
ممکنه دسته ای از افراد به تناسب خواسته های خودشون بخش یا بخش هایی از یک واجب رو حذف یا کم و زیاد کنن , دلیل هایی رو هم برای این منظور بیارن که حتی خودشون هم قبول نداشته باشن.
باور عده ای اینه که به فرض گرسنه موندن شکم در ساعت هایی از شبانه روز و خوندن چند رکعت نماز هم کنار اون برای اینکه روزه دار خطاب بشن کافیه و همین به خودی خود حجم وسیعی از گناهان گذشته شون رو کمرنگ و پاک می کنه , بماند که غیر اینها هرکار دیگه ای هم که خواستن انجام می دن , دست خودشون رو هم تو کل سال برای گناه کردن به امید پاک شدن همه اونها در ماه رمضان و یا به عبارتی صفر شدن کنتر گناه باز می ذارن.
نمازخونه ها این روزا پذیرای نمازگزاران بیشتری نسبت به سایر روزها و ماه های سال هست , چهره هایی تازه تو چنین فضاهایی دیده می شن و حتی چهره هایی که تا پیش از این به واقع نمی دونستن جهت قبله از کدوم سمته.
همه مسلمان ها معتقدن که قرآن گفتار خداست , حالا اینکه چرا عده ای تو این ماه یا ماه های دیگه با شرکت تو مجالس و محافل قرآن خوانی بدون اینکه به معنای این نوشته ها هم توجهی داشته باشن فقط صرفا به مطالعه روزنامه وار اون به شکل های مختلف اکتفا می کنن نمی دونم , بدتر از همه ممکنه چنین گردهمایی هایی رو به جایی برای غیبت گویی و نشر نادرسته ها آلوده کنن.
صدا و سیما که یکی از وظایف مهمه ش به تصویر کشیدن زندگی عام مردم کشور برای یکرنگ شدن با اونهاست در جاهای زیادی برای به تصویر کشیدن زندگی مردم , اوضاعی رو نشون می ده که هیچ تناسبی با زندگی عام مردم این کشور نداره , مثلا سفره هایی فوق العاده رنگین سحر و افطار که به درستی توی خیلی از خونه ها پیدا نمی شه.
مطمئنا اگه محتوای اصلی روزه گرفتن به این بود که خیلی ها در سر سفره سحر و افطار خودشون اونقدر به خودشون برسن و در طول روز از فعالیتشون به حدی کم کنن که با خواب زمستونی خرس فرقی نداشته باشه , انقدر نگران میزان کالری و وزن از دست رفته شون باشن هیچ وقت چیزی به عنوان روزه بر کسی واجب نمی شد , جز یه عده مرتاض و تارک دنیای بی نهایت بیکار.
اگر قرار بود روزه گرفتن برای کاهش وزن و رسیدن به تناسب اندام باشه پس هیچ فرد لاغری هم نباید روزه می گرفت.
اگه قرار باشه ثوابی هم به این منظور به کسی برسه هیچ وقت ثوابی کارمندی که تو این هوا تو اطاق دربسته خودش باد کولر می خوره و چندتا نامه ساده امضا و ایندکس می کنه با کارگری که زیر نور آفتاب با دمای بالای ۴۰ درجه سانتیگراد کار می کنه برابر نیست.
می گن ماه رمضان ماه برکت و مهمانیه خداست , ترسم از اینه که این ماه رمضان هم مثل ماه رمضان سال های گذشته بیاد و بره و ما چیز مناسبی ازش برای خودمون بر نداریم.
ترسم از اینه که این فرموده پیامبر:
کسی که شب بخوابد در حالی که همسایه او گرسنه است , مومن نیست.
شامل حال ما بشه.
ماه رمضان نقطه شروع دوباره ای برای اصلاح و بهتر زندگی کردنه نه زمانی که صرفا باید یه جوری بگذره.
در 
در 
در 
در 
در 