وبلاگ مَمَلی

از وقتی که فردی پا به این دنیا می ذاره تا زمانی که قراره پا از این دنیا برداره باید متحمل پرداخت اقساط مختلفی برای زندگی و زنده بودن بشه.

حالا چرا روی عنوان زنده بودن هم تاکید دارم؟! عده ای از ما فرصت زندگی کردن داریم ولی عده ای دیگه فقط فرصت زنده بودن , کیفیت زندگی هرکدوم از ما نشون می ده که آیا فقط زنده ایم یا زندگی هم می کنیم.

عده ای از ما که فقط زنده ایم باید برای این زنده بودن تو هر دوره ای اقساطی رو بپردازیم , هدف از پرداخت این اقساط , فقط بخش مادی زندگی نیست , هدف نداشتن مالکیت قطعی روی امکانات و شرایط زندگیه , نداشتن مالکیت روی کار , مسکن یا حتی اون به اصطلاح زندگی.

روشنه که وقتی فکر آدم همیشه مشغول و درگیر تامین اولین و اساسی ترین نیازهای زندگیش باشه فرصت و انرژی پرداختن به سایر نیازهای طبیعی و حقوق انسانی خودش رو از دست می ده , شاید تحمیل این زنده بودن به ما (به جای موهبت زندگی کردن) وسیله و روشی برای محدود کردن و اعمال کنترل بیشتر بر ما بوده باشه تا مبادا فکرمون برای چیزی بیشتر از نیازهای اساسیمون هم بتونه کار کنه.

• همیشه همه دانایی برای من , نادانی برای دیگران
• توانایی برای من , ناتوانی برای دیگران
• موفقیت و پیشرفت در همه زمینه ها برای من , شکست و پسرفت برای دیگران
• سلامتی برای من , بیماری برای دیگران (حتی از نوع آنفلوانزای نوع A یا به عبارتی همون آنفلوانزای خوکی خودمون هم که باشه)
• توسعه اقتصادی برای من , بحران اقتصادی برای دیگران (اشاره ای به این مورد هم در زیر آورده شد)
• بی نیازی و توانمندی برای من , نیازمندی و فقر برای دیگران
• باسوادی و فرهنگ بالا برای من , بی سوادی و بی فرهنگی برای دیگران
• هوشیاری به موقع پیش , هنگام و پس از وقوع بحران برای من , بی خبری و خواب خرسی برای دیگران
• عقل گرایی و محتواگرایی برای من , نفس گرایی و سطحی گرایی برای دیگران
• زندگی سالم و بدون هیچ نقطه کور برای من , فساد در همه زمینه ها برای دیگران
• راستی و درستی برای من , دروغ و نادرستی برای دیگران
• گزینش بهترین و کاراترین انتخاب ها برای من , گزینش بدترین و بی فایده ترین انتخاب ها برای دیگران
• وحدت برای من , تفرقه برای دیگران
• دوستی برای من , دشمنی برای دیگران

و …

بازم بگم؟!

همیشه همه پرباری در گذشته , افتخارآفرینی در حال و درخشانی در آینده برای من , تاسف باری در گذشته , سرافکندگی در حال و سقوط در آینده برای دیگران

چند مدت قبل تو یه مصاحبه زنده تلویزیونی , فرد مصاحبه گر از یه بنده خدایی (که همه بدلیل جایگاه سیاسی ایشون خوب می شناسیمش) در مورد بحران اقتصاد جهانی و تاثیرات منفی اون روی اقتصاد ایران پرسیده بود , ایشون هم عدم داشتن تعامل اقتصادی ایران با دنیارو عامل مثبتی برای گرفتار نشدن اقتصاد کشورمون در جریان بحران اقتصادی جاری جهانی عنوان کرد.

نمی دونم آیا نداشتن تعامل اقتصادی با دنیا چیز خوبی هست یا بد که بگم اون هم برای من؟ یا برای دیگران؟

روشنه که همیشه همه چیزهای خوب باید برای من باشه و چیزهای بد برای دیگران !!!

از قدیم می گن زندگی به یه چشم به هم زدن می گذره , ولی خدا خودش بهتر می دونه تو همین یه چشم به هم زدن به ظاهر ساده چه داستان هایی که امکان داره بر آدم بگذره و باید برای گذروندن هر لحظه اون چه سختی ها و مشکلاتی رو پشت سر بذاره.

زندگی سخته , مُردن هم می تونه سخت باشه , بزرگ شدن و به کمال رسیدن هم همچنین , گناه کردن سختی می یاره , پاک بودن هم همچنین , قول دادن و سر قول بودن هم خیلی سخته , از یاد گرفتن , یاد دادن , شروع زندگی مشترک , ادامه دادنش , یا خدای ناکرده پایان دادنش که دیگه نگو , تربیت درست نسلی تازه و به جا گذاشتن یادگارهایی خوب و باارزش هم خیلی راحت نیستن , بهتره از کسب درآمد یا حفظ سرمایه و توسعه اون هم چیزی نگم , کار کردن هم سخته , بیکاری که دیگه نگو , …

کی می گه نوشیدن آب راحته؟! که وقتی کسی می خواد کار راحتی رو انجام بده بهش می گن این کار مثل آب خوردنه !!! , حتی اینکار هم می تونه خیلی سخت باشه , نفس کشیدن , فکر کردن , تصمیم گرفتن و … هم تو جای خودشون خیلی سخت هستن.

آدم خمیر نیست که سختی ها بتونن اون رو به هر شکلی که مایل بودن بسازن , این خود آدمه که باید برای درست زندگی کردن , زندگی و هر مشکل و سختی که درش هست رو برای خودش خمیر فرض کنه که باید تو دستاش بگردونه و به هر شکلی که دوست داشت در بیاره , باید با یه فکر درست راه حل مناسبی رو برای مقابله با اونها پیدا کنه تا کار دستاشم راحتتر بشه.

زندگی همینه , چه دوست داشته باشیم و چه نداشته باشیم , اصلا زندگی یعنی همین , زندگی با همین سختی هاشه که می تونه به وقتش طعم خیلی شیرینی هم داشته باشه.