ت.ح.ر.ی.م یا عامل رسیدن به خودکفایی
جمعه, تیر ۱۱م, ۱۳۸۹به جرات می شه گفت این کم کم به یه روند کاملا عادی تبدیل شده که وقتی دسته ای از ت.ح.ر.ی.م ها اعمال می شن تازه عده ای که معلوم نیست تا حالا کجا و در حال انجام چه کاری بودن گفتگو در مورد لزوم رسیدن به خودکفایی در اون مورد (های) ت.ح.ر.ی.م شده خاص رو به پیش می کشن.
برای چرای این مسئله چند فرضیه کلی وجود داره:
- تا قبل از اعمال هر محدودیتی لزوم به خودکفایی رسیدن برای تولید , تبدیل یا ارائه اون خدمت خاص مهم فرض نمی شد. (خواب خرگوشی)
- انجام کارهای مربوط به تولید , تبدیل یا ارائه اون خدمت خاص از نظرهای مختلف و منجمله اقتصادی بدون بهره گیری از واردات و توسل به غیر برای ما به صرفه نبود.
- دانش و امکانات کافی برای انجام کارهای مربوط به تولید , تبدیل یا ارائه اون خدمت خاص در داخل وجود نداشت.
- و …
با محتمل تر بودن هرکدوم از این فرضیه ها یا هر فرضیه دیگه ای در این زمینه , معمولا یکی از مهمترین سوال ها در این زمینه همیشه بی جواب می مونه که:
چرا حالا و بعد از اعمال این محدودیت (ها) باید به فکر رسیدن به خودکفایی در اون مورد خاص باشیم؟
دوستانی هم برای دلگرم کردن سایرین هر از چندی با بی اهمیت نشون دادن این محدودیت های صورت گرفته اونهارو بی اثر قلمداد می کنن یا حتی عاملی برای رسیدن به خودکفایی.
اطلاعات بیشتر:
در 
در 
در 
در 
در 