عید قربان , عید قربانی نَفس یا جشن کباب خوران؟!
شنبه, آذر ۷م, ۱۳۸۸روزی که بواسطه عشق و از خودگذشتگی در پذیرش فرمان خدا , حضرت ابراهیم برای قربانی کردن اولین فرزندش “اسماعیل” اقدام کرد , در ادیان مختلف الهی و بخصوص اسلام دارای ارزش زیادی شد , بدیهیه که وقتی کسی سال ها (به استناد از کتاب سِفر پیدایش ۸۶ سال) در انتظار داشتن فرزندی باشه فدا کردن اون در راه انجام فرمان خدا چیزی جز خلوص نیت و داشتن ایمان واقعی به فرمان خدا نمی تونه باشه.
این روز در نظر مسلمانان به حدی ارزشمنده که به عید قربان نام گرفت و در بعضی موارد از اون به عنوان بزرگترین عید مذهبی مسلمانان هم یاد می شه.
در این روز که دهمین روز از ماه ذی الحجه هست بر زیارت کنندگان کعبه در مراسم حج واجبه که بعد از به پایان رسیدن مناسک حج به یاد فرانبری حضرت ابراهیم , حیوانی رو در راه رضای خدا قربانی کنن , با توجه به بزرگ بودن عبادت حج در نظر مسلمانان , با موفقیت به پایان رسوندن مراسم اون برای هر زیارت کننده ای افتخارآفرینه.
در روز عید قربان خیلی از مسلمانان در سراسر جهان همپای زیارت کنندگان کعبه اقدام به قربانی حیوانی می کنن تا گوشت حاصل از اون رو بین گرسنگان و فقرا تقسیم کنند تا اونها هم به غذایی برسن.
اما اینکه چرا چنین عید بزرگی برای بعضی ها از جلوه ای برای ابراز خلوص نیت در انجام فرمان خدا و انفاق در راه رضای خدا به مراسمی برای همنشینی با خانواده و دوستان تبدیل شده تا جشن برای کبابخوری ایجاد بشه واقعا جای سوال داره , برای این دسته از افراد (اگه خودشون رو واقعا مسلمان هم می دونن) از اسلام چیزی جز مثل همون پوست گوسفند قربانی باقی نمونده.
پی نوشت: عید قربان رو به هر کسی که می دونه و می خواد بدونه که هدف از این قربانی دادن ها چیه تبریک می گم.
5
در 
در 
در 
در 