اشک دیده مظلوم و خون دل یتیم
دوشنبه, اردیبهشت ۲۱م, ۱۳۸۸روزی گذشت پادشهی از گذرگهی
فریاد شوق بر سرهرکوی و بام خاست
پرسید زان میانه یکی کودکی یتیم
کاین تابناک چیست که متاعی گرانبهاست
آن یک جواب داد چه دانیم ما که چیست
پیداست آنقدر که متاعی گرانبهاست
نزدیک رفت پیرزنی گوژپشت و گفت
این اشک دیده من و خون دل شماست
ما را به رخت و چوب شبانی فریفته است
این گرگ سالهاست که با گله آشناست
آن پارسا که دِه خرد و ملک رهزن است
آن پادشا که مال رعیت خورد گداست
بر قطره سرشت یتیمان نظاره کن
تا بنگری که روشنی گوهر از کجاست
پروین , به کجروان سخن از راستی چه سود
کو آنچنان کسی که نرنجد از حرف راست
شعر زیبای اشک یتیم از مرحوم پروین اعتصامی برای خیلی از ما حتما می تونه یادآور اولین باری باشه که اون رو تو کتاب فارسی کلاس چهارم دبستان خوندیم و بعضا حفظش هم کردیم , معنی عمیق و تاثیرگذار تمام اثرهای به یادگار مونده از این شاعر بزرگ کشورمون جای بسی تقدیر و تفکر داره.
رخشنده اعتصامی معروف به پرورین اعتصامی تنها دختر یک خانواده ای هفت نفری بود که در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ هجری خورشیدی در تبریز به دنیا اومد.
یادگار این شاعر توانا دیوان قصائد , مثنویات , تمیثلات و مقطعات ایشون بود که مضمون های اجتماعی را با دیدی انتقادی به تصویر می کشید.
پروین عاقبت در تاریخ ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ یعنی در سن ۳۵ سالگی بر اثر ابتلا به بیماری حصبه در تهران درگذشت و در حرم فاطمه معصومه در قم در مقبره خانوادگی به خاک سپرده شد.
روحش شاد.
در نگارش این نوشته مورد استفاده قرار گرفته:
- دیوان پروین اعتصامی
- ویکیپدیا، دانشنامه آزاد
