وبلاگ مَمَلی

همونطوری که می دونید تمام کارهای مرتبط با دامنه های محلی مربوط به منطقه ایران باید در سامانه ایرنیک که مرکز ثبت دامنه نقطه-آی‌آر (‎.ir) هست انجام بشه.

این سامانه برای اینکه به کاربرهای خودش فرصتی برای بررسی بیشتر و همینطور پرداخت وجه مربوط به عملیات درخواستی اعم از ثبت , تمدید و انتقال دامنه داده باشه درخواست کاربر رو بصورت رزرو و حفظ اطلاعات تا دو هفته نزد خودش نگه می داره , بطوریکه بر فرض کاربر برای ثبت یک دامنه بعد از تایید اون تا دو هفته برای واریز وجه عملیات ثبت فرصت در اختیار داره.

دامنه هایی که تا پایان این مدت مقرر برای پرداخت هزینه اونها اقدامی صورت نگیره بعد از ارسال چند نامه هشدار مبنی بر نزدیک شدن به زمان ملغی دامنه از سوی این سامانه و به آدرس پست الکترونیک درخواست کننده اونها در آخرین روزهای مانده به اتمام این مهلت , ملغی شده و بعد از چند ساعت دوباره برای انتخاب و ثبت دیگر کاربرهای سامانه آزاد می شن.

برای دامنه هایی که ثبت شده هستن ولی به تاریخ انقضای اونها زمان زیادی هم باقی نمونده وضعیت تقریبا به همین شکله تا کاربر اون نسبت به تمدید دامنه خودش اقدام کنه.

از چند مدت قبل یعنی از روز سه شنبه ۲۶ آذر ۱۳۸۷ این مرکز اقدام به انتشار

فهرست پانصد (۵۰۰) عدد از جدیدترین دامنه‌های تمدید نشده , یا رزرو شده که نسبت به تکمیل ثبت آنها اقدام نشده است

در بخش جدیدی با عنوان دامنه‌های تازه آزاد شده کرد که به موجب اون همه کاربرها می تونن به فهرستی از ۵۰۰ دامنه آزاد شده اخیر در این سامانه و البته با شرایط زیر دسترسی پیدا کنن:

1. این فهرست محدود به دامنه‌های مرتبه دوم، یعنی دامنه‌هایی است که مستقیماً زیر ‎.ir یا .ایران ثبت شده‌اند و دامنه‌های مرتبه سوم (مانند ‎.co.ir) را فرا نمی‌گیرد.
2. فن‌آوری استفاده شده به گونه‌ای است که استفاده از برنامه‌های خودکار جستجو را دشوار می‌سازد.
3. دامنه‌های مرتبه دومی که برای تمدید آنها طی دو دوره ۳۰ روزه پس از انقضاء اقدام نشود در این فهرست قرار می‌گیرند.
4. دامنه‌های درخواستی تایید شده که در مهلت مقرر نسبت به پرداخت حق ثبت آنها اقدام نشود بلافاصله در این فهرست قرار می‌گیرند.
5. دامنه‌های درخواستی که قبل از تایید نسبت به پرداخت حق ثبت آنها اقدام شود، در صورت تایید نشدن در این فهرست قرار نمی‌گیرند.
6. فهرست جدیدترین ۵۰۰ دامنه آزاد شده به معنای زیر شناور است:

• الف. دامنه‌های آزاد شده جدید همواره به ابتدای فهرست اضافه شده و دامنه‌های قدیمی‌تر از انتهای فهرست خارج خواهند شد.
• ب. هرگاه درخواست ثبتی برای دامنه‌ای از این فهرست دریافت شود، این دامنه از فهرست حذف شده و آخرین دامنه خارج‌شده از انتها به فهرست باز می‌گردد.

البته انجام چنین کاری خیلی قبلتر بوسیله وب سایت ها و سرویس هایی برای دامنه های عمومی و با پسوندهایی مثل .COM , .NET , .ORG و … انجام می شد ولی برای دامنه های محلی .IR و حتی .ایران این اولین اقدام صورت گرفته در این زمینه بود.

ارائه چنین فهرستی هم مزایایی داره و هم معایبی , البته مزایای اون بیشتر از معایبشه چرا که هم به نوعی برای رشد و پیشرفت بیشتر کار مرکز خوبه و هم برای دسته ای از کاربرهای اون که قصد ثبت واقعی یک دامنه انتخابی رو دارن , معایبه اون هم برای دسته ای از کاربرهای انحصارطلب هست که با رزور بیجای خیلی دامنه ها و عدم پرداخت هزینه مربوط به ثبت اون راه دیگران رو هم برای ثبت اونها می بندن.

البته این مرکز تا رسیدن به جایی که بتونه از برای ثبت دامنه های محلی .IR و همه پسوندهای اون و دامنه های یونیکد .ایران بین دامنه های بین المللی حرف بیشتری برای گفتن داشته باشه راهی رو در پیش داره که مسلما افزودن امکانات بیشتر به سرویس و دامنه های خودش و تغییر , تسهیل و روشنتر کردن سیاست های ثبت و انتقال دامنه ها از جمله کارهاییه که باید انجام بده.

پی نوشت : البته این گفته ها به هیچ وجه دلیل انحصارطلبی همه کاربرهایی که از بخش مدیریت اونها دامنه ای آزاد شده نیست , شاید دسته ای از ثبت دامنه مورد نظر خودشون صرف نظر کردن یا حتی دیگه نیازی به ثبت یا تمدید اون ندارن , متاسفانه بعضی ها از این امکان و فرصتی که در اختیارشون قرار می گیره برای مسدود کردن دسترسی دیگران برای ثبت دامنه مورد نظر خودشون استفاده می کنن.

مرحوم محمدرضا آقاسی که یکی از شاعران و دوست داران پیامبر و خاندانش بود با وجود اینکه حتی درس زیادی نخوند و دارای تحصیلات بالایی هم نبود شعرهایی در بزرگداشت این خاندان سرود و به زبان آورد که آدم تو معانی عمیق و ریز این سروده ها می مونه , البته درونمایه همه آثار ایشون به همینجا خلاصه نمی شه و به جنبه هایی از مسائل پیرامون اصول دین هم می پردازه.

چند بیتی که در زیر از یکی از شعرهای زیبا و پرمعنای ایشون انتخاب شده دارای درونمایه اصول توحید , معاد و نبوت هست و وصف حال و احساس بتیه که پرستیده می شه:

…
ساقی سرمست ما دیوانه نیست
سرگذشت انبیاء افسانه نیست

آنچه در دستور کار انبیاست
جنگ با مکر و فریب اغنیاست

چیست در انجیل و تورات و زبور
آیه های نور و تسلیم وحضور

جمله ی ادیان ز یک دین بیش نیست
جز الوهیت رهی در پیش نیست

خانقاه و مسجد ودیر و کنشت
هر که را دیدم به دل بت می سرشت

لیک در بتخانه دیدم بی عدد
هر صنم سرگرم ذکر یا صمد

یا صمد یعنی که ما را بشکنید
پیکر ما را در آتش افکنید

گر سبک گردیم در آتش چو دود
میتوان تا مبداء خود پر گشود

ای خدا ای مبداء و میعاد ما
دست بگشا بهر استمداد ما

ما اسیر دست قومی جاهلیم
گر چه از چوبیم و از سنگ وگِلیم

ای هزاران شعله در تیغت نهان
خیز و ما را از منیت وا رهان
…

بله , این واقعیت داره که همیشه تو طول تاریخ بین جبهه حق و باطل یکی بر سر رسیدن به حقانیت گفتار و کردار و یکی دیگه هم بر سر رسیدن به منافع بیشتر و جذب بیشتر قدرت و ثروت اختلاف بوده و هیچ وقت بین این دو جبهه صلحی نبوده , اختلاف ها که کمی بالاتر می گرفت و کار برای دسته ای از نصیحت و نرمی و برای دسته ای دیگه هم از محافظه کاری و تطمیع کردن می گذشت این اختلاف به جنگ و مقابله بی پرده تبدیل می شد.

این مخالفت ها و جنگ ها بر سر رسیدن به حق بود , یکی حقی که وجود داشت و همه تو نهان وجود خودشون به وجودش معترف بودن و یکی هم بر رسیدن به حقی که می دونست حقش نیست ولی خب جاه طلبی و سرکشی این موجود دوپا بعضی وقتا ممکنه چشم سر و دلش رو روی درک درست خیلی از واقعیت ها ببنده.

امروز چهلمین روزه واقعه عاشورائه , شاید خیلی ها مقابله امام حسین و اون دسته کمی که یارش بودن رو در مقابل دسته بزرگی که به جنگ باهاش اومده بودن و باعث شهادت بیشتر یارای امام و به اسارت برده شدن باقیمانده ها شد رو فقط یه جنگ قومی و قبیله ای و شایدم در نوع بالاترش یه جنگ نابرابر بدونن.

درسته این یک جنگ نابرابر بود , هم در تعداد افراد و هم در نوع جنگ , جنگ هم بین کسانی بود که شاید در ظاهر همدیگه رو می شناختن ولی در باطن نه , نه اونایی که طرف امام بودن می دونستن نزدیکان و اقوامشون یه همچین موجوداتی هستن و نه اونایی که در طرف مقابلشون بودن شناخت درست و بجایی از امام و هدفش داشتن.

قبل از هر چیز مهم هدف این جنگ بود که با انجام شدنش عده ای مُردن و هدف ها و حقیقت هایی زنده شدن , بعد از اون باید به مسائلی چون نابرابری بین تعداد افراد و نوع مقابله و … پرداخت.

بعضی وقتا پیش خودم فکر می کنم اگه امام حسین تو این زمان بود و قصد انجام چنین کاری رو می کرد آیا ما هم تو دسته یارانش بودیم یا دشمنانش؟ آیا تعداد یارای امام بیشتر از اون ۷۲ نفر می بود؟

نمی دونم , شاید وظیفه ما تو این زمان باید این باشه که هدف رو روشن بشناسونیم تا این طرفی و اون طرفی بتونن راه خودشون رو درست انتخاب کنن.

کاش خیلی از آدما از موهبت اختیار خودشون بهره ببرن و روحیه حق طلبی رو از همون سنگ و چوب و گِل به ظاهر مُرده یاد بگیرن.

پی نوشت : چهلم واقعه عاشورا رو به هر کسی که تفکر می کنه چرا عده ای رفتن و عده ای ماندن و عده ای ساختن تسلیت می گم.

واقعا من تو حکمت کار بعضی ها موندم , چرا یه عده که تعدادشون هم خیلی کمه وقتی خودشون هم از امکانات وسیله ای استفاده می کنن که کاربری عمومی داره و ممکنه برای استفاده دیگران هم باشه دست آخر که کارشون با اون وسیله به پایان می رسه حتما باید یه بلایی سرش بیارن تا بتونن از جاشون بلند شن , طوریکه انگار حتما باید از این استفاده خودشون یه ردپایی به جا بذارن؟

انگار اگه اون روز یه فتنه ای ازشون صادر نشه روزشون تموم نمی شه , مثلا اگه رفتن یه آموزشگاهی مثل آموزشگاه رایانه حتما باید رو اون سیستمی که خودشون یا دیگران دارن ازش برای یادگیری استفاده می کنن یه حرکت متحرالعقولی صورت بدن که کار بقیه افرادی رو که می خوان از اون به بعد از اون سیستم استفاده کنن رو دچار مشکل کنن.

دیروز رفتم به آموزشگاه رایانه یکی از دوستان که اونجا تدریس می کنه , اومدم یه سیستمی رو روشن کنم که دیدم به محض بالا اومدن ویندوز با باز شدن یه پنجره مربوط به DOS سیستم عامل سریع Log off می شد , تابلو بود که مشکل از کجاست , سیستم رو در حالت Safe Mode راه اندازی کردم و رفتم سراغ Startup و دیدم که بله یه آدم مزاحم برداشته یه فایل با ساختار .BAT و با دستور Shutdown کردن رو تو این قسمت کپی کرده.

یه بار دیگه هم یکی اومده بود رو کاربر اصلی سیستم رمز گذاشته بود , ما که هر وقت بریم اونجا یکی از اولین کارامون احیا کردن این سیستم های دستکاری شدست , اینا مشکلات حادی نیست ولی برای کاربرهای تازه کار چرا , برای بقیه هم که می دونن کرم از کجا رشد پیدا کرده اعصاب خوردکنه , خنده داره که چیزی هم از دستشون بر نمی یاد فقط می خوان یه کاری انجام داده باشن.

این فقط یه مثاله , حساب کنین حکم کسی که از یه وسیله عمومی تر مثل انواع وسایل نقلیه یا سایر امکانات شهری استفاده می کنه , یا به یه مکان تفریحی , تاریخی یا جای دیگه می ره و روی در و دیوار اونجا یادگاری می نویسه , یا چیزی رو از اونجا کم یا بهش زیاد می کنه چیه؟

حتما همه باید بفهمن یه آدمی که بویی از آداب و اخلاق استفاده درست از امکانات و اماکن عمومی نبرده قبل اونها اونجا بوده؟

بعضی وقتا کمی خجالت کشیدن هم بد نیست.