همیشه همه خوبی ها برای من , بدی ها برای دیگران
- همیشه همه دانایی برای من , نادانی برای دیگران
- توانایی برای من , ناتوانی برای دیگران
- موفقیت و پیشرفت در همه زمینه ها برای من , شکست و پسرفت برای دیگران
- سلامتی برای من , بیماری برای دیگران (حتی از نوع آنفلوانزای نوع A یا به عبارتی همون آنفلوانزای خوکی خودمون هم که باشه)
- توسعه اقتصادی برای من , بحران اقتصادی برای دیگران (اشاره ای به این مورد هم در زیر آورده شد)
- بی نیازی و توانمندی برای من , نیازمندی و فقر برای دیگران
- باسوادی و فرهنگ بالا برای من , بی سوادی و بی فرهنگی برای دیگران
- هوشیاری به موقع پیش , هنگام و پس از وقوع بحران برای من , بی خبری و خواب خرسی برای دیگران
- عقل گرایی و محتواگرایی برای من , نفس گرایی و سطحی گرایی برای دیگران
- زندگی سالم و بدون هیچ نقطه کور برای من , فساد در همه زمینه ها برای دیگران
- راستی و درستی برای من , دروغ و نادرستی برای دیگران
- گزینش بهترین و کاراترین انتخاب ها برای من , گزینش بدترین و بی فایده ترین انتخاب ها برای دیگران
- وحدت برای من , تفرقه برای دیگران
- دوستی برای من , دشمنی برای دیگران
و …
بازم بگم؟!
همیشه همه پرباری در گذشته , افتخارآفرینی در حال و درخشانی در آینده برای من , تاسف باری در گذشته , سرافکندگی در حال و سقوط در آینده برای دیگران
چند مدت قبل تو یه مصاحبه زنده تلویزیونی , فرد مصاحبه گر از یه بنده خدایی (که همه بدلیل جایگاه سیاسی ایشون خوب می شناسیمش) در مورد بحران اقتصاد جهانی و تاثیرات منفی اون روی اقتصاد ایران پرسیده بود , ایشون هم عدم داشتن تعامل اقتصادی ایران با دنیارو عامل مثبتی برای گرفتار نشدن اقتصاد کشورمون در جریان بحران اقتصادی جاری جهانی عنوان کرد.
نمی دونم آیا نداشتن تعامل اقتصادی با دنیا چیز خوبی هست یا بد که بگم اون هم برای من؟ یا برای دیگران؟
روشنه که همیشه همه چیزهای خوب باید برای من باشه و چیزهای بد برای دیگران !!!
برچسب ها: انتقاد٬ ایران
آبان ۸م, ۱۳۸۸ در ۱:۳۱ ب.ظ
سلام مال من که همیشه چیزای خوب مال دیگران بوده چیزهای بد مال خودم
[پاسخ]