زندگی به شرط پرداخت اقساط
از وقتی که فردی پا به این دنیا می ذاره تا زمانی که قراره پا از این دنیا برداره باید متحمل پرداخت اقساط مختلفی برای زندگی و زنده بودن بشه.
حالا چرا روی عنوان زنده بودن هم تاکید دارم؟! عده ای از ما فرصت زندگی کردن داریم ولی عده ای دیگه فقط فرصت زنده بودن , کیفیت زندگی هرکدوم از ما نشون می ده که آیا فقط زنده ایم یا زندگی هم می کنیم.
عده ای از ما که فقط زنده ایم باید برای این زنده بودن تو هر دوره ای اقساطی رو بپردازیم , هدف از پرداخت این اقساط , فقط بخش مادی زندگی نیست , هدف نداشتن مالکیت قطعی روی امکانات و شرایط زندگیه , نداشتن مالکیت روی کار , مسکن یا حتی اون به اصطلاح زندگی.
روشنه که وقتی فکر آدم همیشه مشغول و درگیر تامین اولین و اساسی ترین نیازهای زندگیش باشه فرصت و انرژی پرداختن به سایر نیازهای طبیعی و حقوق انسانی خودش رو از دست می ده , شاید تحمیل این زنده بودن به ما (به جای موهبت زندگی کردن) وسیله و روشی برای محدود کردن و اعمال کنترل بیشتر بر ما بوده باشه تا مبادا فکرمون برای چیزی بیشتر از نیازهای اساسیمون هم بتونه کار کنه.
برچسب ها: حقوق شهروندی